អំពើអាក្រក់ឆក់ចិត្តឲ្យងាយធ្វើ ខែ សីហា 25, 2009
Posted by សុភ័ក្ត្រ in កំណាព្យ.2 comments
អំពើអាក្រក់ឆក់ចិត្តឲ្យងាយធ្វើ
សុករានិ អសាធូនិ អត្តនោ អហិតានិ ច
យំវេ ហិតញ្ច សាធុញ្ចា តំ វេ បរមទុក្ករំ។
អសាធុកម្ម គឺអំពើរបស់អសប្បុរសទាំងឡាយ ជាអំពើឥតផលប្រយោជន៍ដល់ខ្លួន គេងាយធ្វើទេ, ឯអំពើណាជាសាធុកម្មរបស់សប្បុរសដែលជាអំពើផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ (ដល់ខ្លួន) អំពើនោះឯងគេពិបាកធ្វើណាស់ គឺមិនងាយនឹងធ្វើកើតទេ។
ពាក្យកាព្យងាយចាំ
ពាក្យ៩
កម្មអាក្រក់ តែងទាញឆក់ ចិត្តជនផង,
ឲ្យកន្លង ផុតប្រយោជន៍ របស់ខ្លួន,
គេពុំខ្លាច គេអាចហ៊ាន ធ្វើផ្ទួនៗ,
ទោះបីខ្លួន បានវិនាស ក៏ពុំរាង។
រីកម្មណា ជាសាធុ ល្អប្រពៃ,
មានកម្រៃ អាចនាំខ្លួន ឲ្យចៀសវាង,
ផុតចាកទោស ឥតរឱស ក៏អ្នកនាង,
ខ្លះច្រើនឃ្វាង កម្របាន ធ្វើកម្មនោះ៕៚
ព្រះបរមពុទ្ធោវាទមួយយ៉ាងថា
សុករំ សាធុនា សាធុ សាធុ បាបេន ទុក្ករំ
បាបំ បាបេន សុករំ បាបមរិយេហិ ទុក្ករំ។
សាធុកម្ម គឺជាអំពើកុសល ជនជាសប្បុរសងាយធ្វើកើតសាធុកម្ម ជនចិត្តបាបពិបាកធ្វើណាស់ គឺមិនងាយនឹងធ្វើកើតទេ អំពើបាប ជនចិត្តបាបងាយធ្វើកើត អំពើបាប អរិយជន គឺជនអ្នកប្រសើរដោយសីលធម៌ ពិបាកធ្វើណាស់ គឺមិនងាយនឹងហ៊ានប្រថុយធ្វើឡើយ។
ពាក្យកាព្យឲ្យងាយចាំ
ពាក្យ៩
សាធុជន ស្រឡាញ់បុណ្យ ងាយធ្វើបុណ្យ,
ឯទុជ៌ន ចិត្តទំរន់ ធ្វើពុំកើត,
បើបាបវិញ គេងាយធ្វើ ពុំញញើត,
អ្នកប្រាជ្ញឆើត ធ្វើពុំកើត ព្រោះខ្ពើមបាប៕៚
វត្តឧណ្ណាលោម ក្រុងភ្នំពេញ, ថ្ងៃពុធ ទី២៤ កក្កដា ២៥១២
១៩៦៨
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជ.ណ. ជោតញ្ញាណោ
ប.អ.ស. – អ.ម.រ.
ស្រង់ពីសៀវភៅស្នាព្រះហស្តក្រោយបង្អស់នៃសម្ដេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ជួន ណាត
គារវបុគ្គល១០ចំពូក ខែ មីនា 12, 2009
Posted by សុភ័ក្ត្រ in កំណាព្យ.add a comment
គារវបុគ្គល១០ចំពូក
ពុទ្ធោ បច្ចេកពុទ្ធោ ច អរហា អគ្គសាវកោ
មាតា បិតា គរុ សត្ថា ទាយកោ ធម្មទេសកោ
បណ្ឌិតេហិ ឥមេ ទស ន ទុព្ភន្តីតិ ជានិយា។
ពាក្យកាព្យឲ្យស្មើនឹងគាថា៖
បទព្រហ្មគីតិ
ព្រះពុទ្ធព្រះបច្ចេក និងឯកអគ្គារហា
អគ្គសាវកា និងមាតាបិតាផង។
គ្រូនិងសាស្ត្រាចារ្យ និងនាយកឥតមោះហ្មង
និងអ្នកទេស្នាផង កុំយង់ឃ្នងឆ្គងប្រមាថ។
បុគ្គលទាំងដប់នេះ ប្រាជ្ញគួររិះរេសម្អាត
ត្រូវកុំបីប្រមាថ គូរឱហាតឲ្យចងចាំ។
ថាមិនត្រូវប្រទូស្ត ឬរឹងរូសធ្វើឲ្យឆ្គាំ
ឆ្គងខុសក្រែងនឹងនាំ ឲ្យបានទុក្ខឃើញទាន់ភ្នែក។
ខ្ញុំតែងពាក្យកាព្យនេះ ដោយរិះរេមិនរារែក
មិនតែងចេញឲ្យប្លែក ពីគាថាបាលីឡើយ។
អ្នកណាបានគោរព បុគ្គលដប់ពុំតោះតើយ
តាមបែបខាងលើហើយ អ្នកនោះរែងជួបក្ដីសុខ។
មានរឿងតំណាលថា ពួកទេព្ដានិរទុក្ខ
ព្រះឥន្ទ្រជាប្រមុខ តែងសំពះទិសទាំងដប់។
គឺទិសទាំងប្រាំបី ទិសក្រោមលើដោយគ្រប់សព្វ
លើកអម្រាមទាំងដប់ ប្រណម្យឆ្ពោះជននានា។
ដែលគេបានប្រព្រឹត្ត សុចរិតឥតសង្កា
ទោះនៅត្រង់ទីណា ក៏ដោយចុះឥតរើសមុខ។
ថាសូមឲ្យជននោះ បានរវាតឃ្លាតចាកទុក្ខ
តាំងពីនេះទៅមុខ សូមបានសុខអាយុវែង។
ព្រោះហេតុនោះបានជា ព្រះសាស្ដាទ្រង់សម្ដែង
ថាជនទាំងនោះឯង ទោះទេព្ដាក៏រាប់អាន។
ទេព្ដាទាំងតូចធំ តែងបង្គំមករាល់ប្រាណ
ឆ្ពោះជនទាំងប៉ុន្មាន ដែលបានកាន់សីលនិងធម៌។
ហេតុនេះសាធុជន កុំទំរន់គួរត្រេកអរ
ឆ្ពោះធម៌ដ៏បវរ ដែលព្រះពុទ្ធទ្រង់សរសើរ៕៚
វត្តឧណ្ណាលោម ក្រុងភ្នំពេញ, ថ្ងៃសុក្រ ទី១៩ កក្កដា
ព.ស.២៥១២ គ.ស.១៩៦៨
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជ.ណ. ជោតញ្ញាណោ
ប.អ.ស. – អ.ម.រ.
ស្រង់ពីសៀវភៅស្នាព្រះហស្តក្រោយបង្អស់នៃសម្ដេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ជួន ណាត
ប្រមាទ និងមិនប្រមាទ ខែ តុលា 17, 2008
Posted by សុភ័ក្ត្រ in កំណាព្យ.add a comment
ប្រមាទ និង មិនប្រមាទ
អប្បមា ទោ អមតំ បទំ បមាទោ មច្ចុនោ បទំ
អប្បមត្តា ន មីយន្តិ យេ បមត្តា យថាមតា។
សេចក្ដីមិនប្រមាទ គឺការមិនធ្វេសស្មារតី ជាផ្លូវនៃអមតនិព្វាន, សេចក្ដីប្រមាទ គឺការធ្វេសស្មារតី ជាផ្លូវនៃមច្ចុ គឺការស្លាប់កើត – កើតស្លាប់ ជនទាំងឡាយណាមិនប្រមាទ ជនទាំងនោះឈ្មោះថាមិនស្លាប់ ជនទាំងឡាយណាប្រមាទ ជនទាំងនោះឈ្មោះថាដូចជាស្លាប់ស្រេចទៅហើយ។
ពាក្យកាព្យឲ្យងាយចាំ
បទកាកគតិ
រីក្ដីប្រយ័ត្ន មិនឲ្យភ្លាំងភ្លាត់ វិបត្តិស្មារតី
ជាផ្លូវអម្រឹត វិសិដ្ឋឥតភ័យ ឥតទុក្ខសោកអ្វី
កើតមានទៀតឡើយ។
រីក្ដីប្រហែស ស្មារតីភ្លេចធ្វេស គំនិតតោះតើយ
ជាផ្លូវមច្ចុ ស្លាប់កើតឥតស្បើយ ឥតកោះឥតត្រើយ
វិលកើតវិលស្លាប់។
នរូអ្នកណា មានចិត្តក្លៀវក្លា ប្រញឹកប្រញាប់
ខំប្រឹងប្រព្រឹត្ត ពិតតាមធម៌ច្បាប់ អ្នកនោះទោះស្លាប់
ហើយដូចនៅរស់។
នរូអ្នកណា អាប់ឥតប្រាជ្ញា ប្រមាទស្រស់ៗ
ភ្លេចភ្លាត់ស្មារតី រាល់ថ្ងៃទាំងអស់ អ្នកនោះនៅរស់
ដោយដកដង្ហើម។
ព្រះពុទ្ធទ្រង់ប្រាប់ ថាដូចជាស្លាប់ ស្រេចហើយគួរខ្ពើម
ទោះបីនៅរស់ ដោយសារដង្ហើម អ្នកប្រាជ្ញលោកឆ្អើម
ស្ទើរក្អួតចង្អោរ។
ជនផងគួរគិត គួរផ្ចង់គំនិត គួរកាត់គួរកោរ
គួរគេចចៀសវាង គួររាងគួរស្ងោរ រំងាស់ចិត្តចោរ
លួចប្លន់កុសល។
យើងជាសាមញ្ញ នៅមានក្ដីក្នាញ់ គ្នាន់ខឹងរចល់
ក៏ពិតមែនហើយ ប៉ុន្តែកុំខ្វល់ គួរប្រឹងតម្កល់
ចិត្តកុំប្រមាទ។
គួរប្រុងប្រយ័ត្ន ស្មារតីកុំភ្លាត់ កុំភ្លេចឱវាទ
អ្នកប្រាជ្ញទាំងឡាយ មានព្រះជាអាទិ៍ កុំឲ្យឃ្លៀងឃ្លាត
ចាកធម៌សុចរិត៕៚
វត្តឧណ្ណាលោម ក្រុងភ្នំពេញ, ថ្ងៃអង្គារ ទី២៣ កក្កដា ២៥១២
១៩៦៨
សម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ជ.ណ. ជោតញ្ញាណោ
ប.អ.ស. – អ.ម.រ.
ស្រង់ពីសៀវភៅស្នាព្រះហស្តក្រោយបង្អស់នៃសម្ដេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី ជួន ណាត
កំណាព្យមួយឃ្លាពីសម្ដេចព្រះសង្ឃរាជ ខែ ឧសភា 5, 2008
Posted by សុភ័ក្ត្រ in កំណាព្យ.1 comment so far
សម្ដេចព្រះមហាសុមេធាធិបតី
ជោតញ្ញាណោ
សង្ឃនាយក គណៈមហានិកាយ
ជ. ណាត
ស្រង់ចេញពីសៀវភៅប្រវត្តិពុទ្ធិកសិក្សា
